Así foi o CeC Granxa D´Outeiro
Benvidos ao Camiña e Cata Granxa D´Outeiro!
Nos esperan Zaida e Raquel. Aparcamos e comenzamos a camiñar. Raquel nos acompaña 💪
Primeira parada no Pociño de Francelos.
Para logo adentrarnos nun inmenso viñedo abandoado. Onde nos espera unha curiosa formación.
A que está intentando encadrar o fotógrafo 😉
O resultado!
E abaixo con monequiños para ter unha millor idea do tamaño do Para do Pé (ou Pedra da Visera)
E logo despois de perdernos, o noso inefable guía retomou o camiño correcto:
Dando tempo para que o fotógrafo faga o seu traballo, claro está:
Que por certo, ben que corría a auga. Como se notou que ese mesmo día os de Francelos fixeron quedada para limpar a Levada
Nós atopámonos co mais ameazante da foto; O do machado 😅
Que en vez de medo, nos deu conversa. E abofé que foi un pracer falar un ratiño con el! 😃
Grazas por manter esa sana costume comunal de limpar a levada e os camiños!!
Inda que sean dous! (Francelus e Granxa de Outeiro, para ser mais exactos 😄)
Menos mal que chegamos ao sitio da parada:
Agora toca meterse na adega:
Para ver como é o mundo dende ahí...
Parece divertido 😃
Dende fora parecemos caganers 😂
Ou este carballo que naceu dunha pedra:
Rápidamente conquistado polos Rosmóns 💪
Que cando tocou voltar para comer, non rosmaron nada 😋
Plan de recuperación completado... e ben se ve:
E sen necesidade de viño!
Baixamos a Barcia e remontamos o Río Outeiro, cunha paradiña incluida. E algún baño!
E volvimos pasar un pouco de calor para subir ate Quins. Que non foi tanto calvario 😅
No bar tamén houbo paradiña, para que conste en acta. E nos comentou a dona: Menos mal que vides hoxe, para o mes xa pechamos o bar que me jubilo 😞
Tamén nos chama a atención a camiseta, nada reivindicativa, que estila un veciño: Quins; Poucos e ruins!
Ao sair, nos atopamos con outra concentración de canastros.
Entre que non ten cruces, e ten un tobogán, non creo que chegue a calvario 😀
Baixando para Francelos tivemos que parar bruscamente!
Polo que sexa, o Domingo non pasan tantos tractores 😃
E o resultado 😎
Coas obras de arte que acompañan en todo momento.
Ao día seguinte nos enteramos que nunha parroquia de Castrelo de Miño, a escasos kilometros de onde estamos, a saraiba destrozou os viñedos. E non podemos menos que pensar o difícil que é facer viño!
Obrigada foto de grupo.
Tráfico é o que non teñen estas ruinas. E que pena. Que lugar tan bonito e cheo de historia. Con sorte, algún día lle pode pasar o mesmo que Á Granxa D´Outeiro:
E recupere todo o seu esplendor. Coma se ve nestas fotos.
E falando de fotos...Outro "Making of"
Nada mais chegar, nos refrescamos nesta preciosa fonte.
Dalgún só quedaron as gafas 😎
Un merecido descanso e a Zaida e a Raquel nos puxeron a gozar:
Primeiro coas vistas 😁
Despois coa historia do lugar.
Coa espectacular, e respetuosa, reforma 😍
Eiquí un artista vendo outro 😎
E xa lle vai tocando ao gozo mais terreal 😅
Que nos ven da man de Melissa
Despois momento para aproveitar e comprar viño e mel.
Agora está caendo forte:
Ao día seguinte nos enteramos que nunha parroquia de Castrelo de Miño, a escasos kilometros de onde estamos, a saraiba destrozou os viñedos. E non podemos menos que pensar o difícil que é facer viño!
Nos esperamos a que amainara un pouco e baixamos a coñecela adega.
Que prácticamente é un museo!
Para todo o espazo que teñen a capacidade dos depósitos é pequena. Pero eles non teñen previsto grandes producións. Se non pequenas e ben coidadas.
Escollede vos a mellor!
Un pracer colaborar coa Granxa que nolo fixo todo moi doado. En especial Zaida que está ao tanto de todo!
Foi unha gozada "maridar" o patrimonio natural e histórico do territorio que rodea esta impresionante construcción medieval coa visita da propia granxa e, como non, probar os seus viños. Para o grupo creo que tamén! Polas caras diría que sí 😊
Comentarios
Publicar un comentario